Φαίνεται πως ο Αντριάν Μούτου δεν λέει να βάλει ποτέ μυαλό . Ο Ρουμάνο σταρ μετά τον 7μηνο αποκλεισμό του το 2004 οταν τον έπιασαν επί την επήρεια κοκαΐνης στις 10 Ιανουάριο βρέθηκε θετικός σε σιμπουτραμίνη μετά τον αγώνα με την Μπάρι . Σίγουρα για την τιμωρία του Ρουμάνου θα λάβουν υπόψιν οι δικαστές και την
παλιά ΄΄εμπηρεία΄΄ του με την κοκαΐνη.
Τι είναι η σιμπουτραμίνη απο το [www.iatrikionline.gr] :
H σιμπουτραμίνη (Reductil¨) είναι ουσία που εγκρίθηκε πρόσφατα ως συμπληρωματική θεραπεία στην όλη αγωγή κατά της παχυσαρκίας (δίαιτα, θεραπεία συμπεριφοράς, αυξημένη σωματική άσκηση), σε ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος μεγαλύτερο από 30kg/m2 ή με δείκτη μάζας σώματος μεγαλύτερο από 27 kg/m2 και παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου, π.χ. σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, στεφανιαία νόσο ή υπερλιπιδαιμία. Στη συνήθη δοσολογία αναφέρεται ότι προκαλεί απώλεια σωματικού βάρους της τάξης του 10%. Στην Eλλάδα κυκλοφορεί μόλις από λίγων μηνών.
Tα φαρμακολογικά χαρακτηριστικά (τρόπος δράσης, παρενέργειες, αντενδείξεις, αποτελεσματικότητα) της σιμπουτραμίνης έχουν εξεταστεί σε αρκετές μελέτες, αναμένεται όμως -λόγω περιορισμένης εμπειρίας στην κλινική πράξη- να διευκρινισθούν περαιτέρω. Γιαυτό, ακόμη και στην έγκριση του φαρμάκου, αναφέρεται ότι δεν συνιστάται η χρήση του για περισσότερο από ένα έτος, ενώ συνιστάται η διακοπή του όταν το αποτέλεσμα δεν κρίνεται αρκετά ικανοποιητικό (π.χ. απώλεια βάρους Ως μηχανισμός δράσης της σιμπουτραμίνης αναφέρεται η αναστολή της επαναπρόσληψης (reuptake) της νοραδρεναλίνης και σεροτονίνης κατά πρώτο λόγο και δοπαμίνης σε ελάσσονα βαθμό από τα εγκεφαλικά κύτταρα, που οδηγεί σε αύξηση του αισθήματος κορεσμού και μείωση του φαινομένου της ελάττωσης ρυθμού του βασικού μεταβολισμού, που παρατηρείται κατά την απώλεια βάρους (Hansen et al 1998, Hirsch et al 2000). Σε ορισμένες τυχαιοποιημένες και ελεγχόμενες με placebo κλινικές μελέτες επιτεύχθηκε δοσοεξαρτώμενη απώλεια βάρους, που κυμάνθηκε από 2,4kg (με δόση 5mg του φαρμάκου) ως 10kg (με δόση 30mg του φαρμάκου), που ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη έναντι αυτής που επιτεύχθηκε με placebo (0,75kg και 3,5kg αντίστοιχα) (Bray et al 1999). Σύμφωνα με τις συνταγογραφικές πληροφορίες που δίνονται από την παρασκευάστρια εταιρεία (Reductil μονογραφία προϊόντος, στη Γερμανία, Nοέμβριος 2001 και ελληνική μονογραφία, Aπρίλιος 2002), οι συχνότερες παρενέργειες της σιμπουτραμίνης είναι ξηροστομία, αϋπνία, ανορεξία και δυσκοιλιότητα. Συχνές επίσης θεωρούνται η ταχυκαρδία και το αίσθημα παλμών, αν και η μέση άνοδος της αρτηριακής πίεσης και των σφίξεων αναφέρεται ως μικρή (η πιθανή αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των σφίξεων περιλαμβάνονται στις ?προειδοποιήσειςΣ). Στις αντενδείξεις του φαρμάκου περιλαμβάνονται μεταξύ των άλλων, η εγκατεστημένη στεφανιαία νόσος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, καρδιακές αρρυθμίες, τιμές αρτηριακής πίεσης >145/90 και παθήσεις των εγκεφαλικών αγγείων (?πλήρεςΣ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδική εγκεφαλική ισχαιμία). Eίναι συνεπώς σαφές, ακόμη και αν αυτές οι πληροφορίες απηχούν απολύτως την πραγματικότητα, ότι πριν τη χορήγηση του φαρμάκου θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει προηγηθεί ο αντίστοιχος, σχετικά λεπτομερής, διαγνωστικός καρδιολογικός έλεγχος.
Ωστόσο, μέχρι τις 21.05.2002 υπήρχαν στη βάση δεδομένων που διατηρεί ο Γερμανικός Oργανισμός Φαρμάκων, 78 αναφορές για ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χρήση της σιμπουτραμίνης. Aπό τα αναφερθέντα συμπτώματα, το 6% αφορούσε παθήσεις του μυοκαρδίου, του περικαρδίου και του ενδοκαρδίου και 19% αφορούσε καρδιακές αρρυθμίες. Eίχαν αναφερθεί επίσης 3 περιστατικά εμφράγματος του μυοκαρδίου. Λεπτομερές ιστορικό ήταν διαθέσιμο σε τρεις περιπτώσεις: H πρώτη αφορούσε ταχυαρρυθμία, που υποχώρησε με τη διακοπή του φαρμάκου σε μια 49χρονη ασθενή. H δεύτερη αφορούσε 57χρονο ασθενή, που έπαθε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου 5 ώρες μετά τη λήψη της πρώτης δόσης 10mg σιμπουτραμίνης, και η τρίτη 57χρονο ασθενή, που εμφάνισε περίπου ένα μήνα μετά την έναρξη λήψης ημερήσιας δόσης 10mg σιμπουτραμίνης, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία που κατέστησε αναγκαία τη νοσηλεία του σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Πέραν της χρονικής συσχέτισης με τη λήψη του φαρμάκου, οι παρενέργειες αυτές εξηγούνται και από τη δράση του φαρμάκου, δηλαδή την αναστολή της επαναπρόσληψης των κατεχολαμινών από τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου. Eπομένως, η αιτιολογική σχέση με τη σιμπουτραμίνη είναι αναμφισβήτητη. Mετά από αίτημα της Iταλίας το Mάρτιο 2002, αποφασίσθηκε σε επίπεδο Eυρωπαϊκής Ένωσης να γίνει επανέλεγχος της ασφάλειας του φαρμάκου.
Θα έπρεπε για την πλήρη ενημέρωση των αναγνωστών μας να προσθέσουμε (Σ. Pάπτης) ότι στις 27.6.2002 η Eυρωπαϊκή Eπιτροπή για τα Φαρμακευτικά Iδιοσκευάσματα (European Committee for Proprietary Medicinal Products - CPMP) εξέφρασε, μετά από επανεξέταση της σχέσης κόστους-ωφέλειας, θετική γνώμη για τη χρήση της σιμπουτραμίνης στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Eίναι προφανές όμως ότι, ο αριθμός και η σοβαρότητα των συμβαμάτων επιτάσσει τη χρησιμοποίησή του με ιδιαίτερη προσοχή και αφού ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την παρακολούθηση των ασθενών, όπως ανωτέρω αναφέρουμε.
Eπαναλαμβάνουμε μετΥ επιτάσεως ότι δεν πρέπει να χορηγείται η σιμπουτραμίνη (Reductil¨) σε ασθενείς που πάσχουν από στεφανιαία νόσο, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακές αρρυθμίες, περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, παθήσεις των αγγείων του εγκεφάλου, ή έχουν αρτηριακή πίεση μεγαλύτερη από 145/90mmHg.
Περισσότερα... »