
Δύο τελικούς, έναν ημιτελικό και πολλές ιστορίες κρύβουν τα 4 ζευγάρια της προημιτελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου. (VIDEOS).Ολλανδία-Βραζιλία,Ουρουγουάη-Γκάνα,Αργεντινή-Γερμανία,Παραγουάη-Ισπανία.
02/07 17:00 Ολλανδία-Βραζιλία
Σε Παγκόσμιο Κύπελλο οι δύο χώρες έχουν τεθεί αντιμέτωπες τρεις φορές. Η πρώτη το 1974, όταν οι "οράνιε" του total football αντιμετώπισαν την παγκόσμια πρωταθλήτρια "σελεσάο" και έκαμψαν πολύ εύκολα την αντίστασή της με 2-0, με συνέπεια να προκριθούν στα προημιτελικά και να φτάσουν μέχρι τον τελικό. Οι αγώνες που έχουν μείνει στην ιστορία, όμως, είναι οι δύο πιο πρόσφατοι, του 1994 και του 1998.
Στη διοργάνωση των ΗΠΑ, η Βραζιλία προέβαλε ως φαβορί, αλλά κόντρα σε μία ομάδα με βασικούς παίκτες όπως οι Φρανκ Ράικαρντ, Μαρκ Οφερμαρς, Ντένις Μπέργκαμπ αναπληρωματικούς τα αδέρφια Φρανκ και Ρόναλντ ντε Μπουρ και τον Ντάνι Μπλιντ γίνεται κατανοητό το μέγεθος της κόντρας. Στο πρώτο ημίχρονο οι δύο ομάδες δεν κατάφεραν να βρουν κάποιο γκολ ώστε να στηρίξουν την προσπάθειά τους. Στο δεύτερο το παιχνίδι "άναψε" με τους παίκτες του Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα να παίρνουν προβάδισμα δύο τερμάτων χάρη στους Ρομάριο και Μπεμπέτο (με τον θρυλικό πανηγυρισμό). Οι "οράνιε" ισοφάρισαν γρήγορα σε 2-2, αλλά ένα τρομερό φάουλ του Μπράνκο να διαμορφώνει το τελικό 3-2 που έδωσε την πρόκριση στη Βραζιλία.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στα γήπεδα της Γαλλίας, οι δύο ομάδες τέθηκαν αντιμέτωπες μία φάση πιο μετά, στα ημιτελικά. Για ακόμα μία φορά η "σελεσάο" ήταν το φαβορί, αλλά και πάλι η Ολλανδία, έχοντας ως βάση παίκτες που προέρχονταν από τον εκπληκτικό Αγιαξ της εποχής και που μεσουρανούσαν σε άλλους συλλόγους πλέον, κόντραρε στα ίσια τους πρωταθλητές κόσμου. Ο Ρονάλντο έδωσε προβάδισμα στη Βραζιλία με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ωστόσο ο Πάτρικ Κλάιφερτ, λίγο πριν τη λήξη του 90λεπτου, ισοφάρισε σε 1-1, σκορ που διατηρήθηκε και στην παράταση. Στα πέναλτι ο Κλαούντιο Ταφαρέλ έπιασε τις εκτελέσεις των Φιλίπ Κοκού και Ρόναλντ ντε Μπουρ κι έστειλε την ομάδα του στον τελικό, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Εχουν περάσει δώδεκα χρόνια από εκείνη την αναμέτρηση στο "Βελοντρόμ" και τα δεδομένα δεν έχουν αλλάξει. Η Βραζιλία αποτελεί το φαβορί στα χαρτιά, ωστόσο η Ολλανδία διαθέτει πληθώρα παικτών που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και στην καλή τους ημέρα να υπερκεράσουν οποιονδήποτε αντίπαλο. Με τον Αριεν Ρόμπεν να αναλαμβάνει ρόλο ηγέτη άμα τη αποθεραπεία του και τον Γουέσλεϊ Σνάιντερ να συνεπικουρεί, όπως έδειξε στο παιχνίδι με τη Σλοβακία, το συγκρότημα του Μπερτ φαν Μάρβαϊκ παραμένει ικανό για τα πάντα. Τέσσερις νίκες σε τέσσερις αγώνες, όλες με σβηστές τις "μηχανές", με συνέπεια η αναμέτρηση με τη Βραζιλία να πρόκειται για την πρώτη σοβαρή πρόκληση στο τουρνουά, όπου και θα επιδιώξει να εκδηλώσει τις πραγματικές δυνατότητες.
Η Βραζιλία, στον αντίποδα, αποζημίωσε το κοινό της στη φάση των 16 κόντρα στη Χιλή, έχοντας πολύ καλή απόδοση. Μετά από μία σχετικά αδιάφορη φάση των ομίλων, η επιστροφή του Κακά στο βασικό σχήμα βελτίωσε τη λειτουργία της "σελεσάο" κόντρα σε μία ομάδα με παρόμοια χαρακτηριστικά. Ο Λουίς Φαμπιάνο έχει βρει ρυθμό στο σκοράρισμα, ο Ρομπίνιο τα καταφέρνει εξίσου καλά και το μεγάλο ερώτημα προκύπτει από τη συμμετοχή ή όχι του Ελάνο Μπλούμερ, που τραυματίστηκε στο ματς με την Ακτή Ελεφαντοστού και δίνει αγώνα δρόμου να επιστρέψει στην ενδεκάδα της Βραζιλίας.
1974: Ολλανδία-Βραζιλία 2-0
1994: Βραζιλία-Ολλανδία 3-2
1998: Βραζιλία-Ολλανδία 4-2 πέν. (1-1 παρ., 1-1 κ.α.)
02/07 21:30 Ουρουγουάη-Γκάνα
Τόσο η Ουρουγουάη, όσο και η Γκάνα άδραξαν την ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε για να φτάσουν σε μία προχωρημένη φάση του θεσμού και τώρα ήρθε η ώρα να δείξουν ότι μπορούν να κάνουν το βήμα παραπάνω. Πριν την έναρξη της διοργάνωσης, η πρόκριση στα ημιτελικά που διεκδικούν στο μεταξύ τους ματς φάνταζε όνειρο θερινής νυκτός. Η εξέλιξη του τουρνουά έδειξε ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι δύο ομάδες έχουν μοιρασμένες πιθανότητες να βρεθούν ένα βήμα από τον μεγάλο τελικό και η προϊστορία δεν μπορεί να βοηθήσει στα προγνωστικά, αφού είναι η πρώτη φορά που τίθενται αντιμέτωπες.
Η Ουρουγουάη καθοδηγείται από δύο σπουδαίους, όσο και αποτελεσματικούς επιθετικούς, τον Ντιέγκο Φορλάν και τον Λουίς Σουάρες. Ο τελευταίος, μάλιστα, στο παιχνίδι με τη Νότια Κορέα για τη φάση των 16 του θεσμού, ουσιαστικά εξασφάλισε τη μεταγραφή του από τον Αγιαξ, σκοράροντας δις και οδηγώντας την "τσελέστε" στην πρόκριση στα προημιτελικά για πρώτη φορά μετά από σαράντα χρόνια. Δεν είναι, όμως, μόνο η επίθεση το "όπλο" του Οσκαρ Ταμπάρες. Στην αναμέτρηση με τη Νότια Κορέα η Ουρουγουάη δέχθηκε μόλις το πρώτο της γκολ στο φετινό τουρνουά, αποδεικνύοντας ότι υπάρχει ισορροπία μεταξύ των δύο γραμμών.
Η Γκάνα, στον αντίποδα, κατάφερε να γράψει ιστορία εξασφαλίζοντας την πρόκριση για δεύτερο σερί Μουντιάλ, ούσα η μοναδική εκπρόσωπος της "μαύρης ηπείρου" που παραμένει "ζωντανή" φέτος. Οι παίκτες του Μίλοβαν Ράγεβατς πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση κόντρα στις ΗΠΑ, παρότι αουτσάιντερ, και κατάφεραν να εξασφαλίσουν την πρόκριση για τα προημιτελικά, έστω και στην παράταση. Ο Ασαμόα Γκιαν ηγήθηκε ακόμα μία φορά των "μαύρων αστεριών" και με το τέρμα που σημείωσε στην παράταση έβαλε παρακαταθήκη και για τη δική του μεταγραφή από την Ρεν σε μεγαλύτερη ομάδα.
2010: Ουρουγουάη-Νότια Κορέα 2-1
2010: ΗΠΑ-Γκάνα 1-2 παρ. (1-1 κ.α.)
03/07 17:00 Αργεντινή-Γερμανία
Η ιστορία επαναλαμβάνεται στην αναμέτρηση της Αργεντινής με τη Γερμανία, αφού οι δύο χώρες είχαν τεθεί αντιμέτωπες στην προημιτελική φάση και στο Μουντιάλ του 2006. Οι αξέχαστες αναμετρήσεις, όμως, είναι λίγο πιο παλιές και ανυπερθέτως πιο σημαντικές, αφού έκριναν δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Ο λόγος, φυσικά, για τους δύο συνεχόμενους τελικούς του 1986 και του 1990.
Στο Μεξικό, ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε πάρει την "αλμπιτσελέστε" από το χέρι και την είχε οδηγήσει μέχρι τον τελικό του "Αζτέκα". Απέναντί του βρήκε τα "πάντσερ" του προπονητή Φραντς Μπεκενμπάουερ, που δεν είχαν εντυπωσιάσει με την παρουσία τους στη διοργάνωση. Η ανωτερότητα και ο ενθουσιασμός των Αργεντινών φάνηκε από τα πρώτα λεπτά, παίρνοντας προβάδισμα με τον Χοσέ Μπράουν. Στο 55' ο Χόρχε Βαλντάνο έκανε το 2-0, ωστόσο η Γερμανία κατά την προσφιλή της συνήθεια δεν πτοήθηκε και με μία αντεπίθεση διαρκείας λίγο πριν το τέλος, έφτασε στην ισοφάριση. Η μοίρα, όμως, ήταν προδιαγεγραμμένη και ο Μαραντόνα δεν άφησε αυτήν την ευκαιρία να φύγει από τα χέρια του. Με μία εκπληκτική ασίστ στον Χόρχε Μπουρουτσάγκα έκανε το καθήκον του και ακολούθως ο επιθετικός της Ναντ διαμόρφωσε το τελικό 3-2.
Η Γερμανία είχε τέσσερα χρόνια μπροστά της για να σχεδιάσει την εκδίκηση. Είχε παραστεί σε δύο σερί τελικούς και είχε γνωρίσει ισάριθμες ήττες στη δεκαετία του '80 (το 1982 από την Ιταλία). Η διοργάνωση του 1990, στα ιταλικά γήπεδα, αποδείχθηκε μία από τις χειρότερες στην ιστορία, αλλά αυτή η συνθήκη συνήθως ευνοεί τις γερμανικές ομάδες. Οπερ και εγένετο, με τη "νάτσιοναλμανσαφτ" να φτάνει μέχρι τον τελικό. Απέναντί της η Αργεντινή, με τον Μαραντόνα να ανεβαίνει τον δικό του ποδοσφαιρικό Γολγοθά, έχοντας αντιμετωπίσει ήδη τους φιλάθλους της Νάπολι, που τον λάτρευαν ως θεότητα. Ο Κάρλος Μπιλάρδο, από την πλευρά του, είχε να αντιμετωπίσει τις πολυάριθμες απουσίες βασικών στελεχών. Η Αργεντινή εν τω συνόλω της, είχε να αντιμετωπίσει μία ανεκδιήγητη διαιτησία, η οποία της κόστισε την παρουσία του Πέδρο Μονσόν (πρώτη αποβολή σε τελικό Μουντιάλ) και κυρίως ένα πέναλτι που δεν έγινε ποτέ σε ανατροπή του Ρούντι Φέλερ από τον Νέστορ Σενσίνι, πέντε λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Ο Αντρέας Μπρέμε που ανέλαβε την εκτέλεση και διαμόρφωσε το τελικό 1-0 παραδέχθηκε αργότερα ότι τα "πάντσερ" δεν έπρεπε να κερδίσουν αυτό το πέναλτι, ωστόσο οι "σειρήνες" της επανένωσης της Γερμανίας ίσως να ανάγκασαν το ποδόσφαιρο να παίξει προπαρασκευαστικό ρόλο σε αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός.
Τα χρόνια κύλησαν, οι δύο χώρες ξανάσμιξαν το 2006 και η Γερμανία προκρίθηκε χάρη στην ευστοχία της στα πέναλτι. Οι Ρομπέρτο Αγιάλα και Εστέμπαν Καμπιάσο δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και τα "πάντσερ" προκρίθηκαν στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκαν από τη μετέπειτα παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία.
Φέτος οι προσδοκίες παραμένουν ίδιες, αφού οι παίκτες του Γιόαχιμ Λεβ προέρχονται από έναν θρίαμβο που προσδίδει τεράστια ψυχολογική ώθηση. Το 4-1 επί της Αγγλίας δεν είναι διόλου τυχαίο και παρά τη "σκιά" του γκολ του Φρανκ Λάμπαρντ που δεν μέτρησε ποτέ, ο τρόπος παιχνιδιού της "νάτσιοναλμανσαφτ" είναι αυτός που εν τέλει της δίνει πιθανότητες για μία τέταρτη κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου. Η πειθαρχία, η τετράγωνη λογική και η αυτοκυριαρχία, τρία βασικά γνωρίσματα πάσας γερμανικής ομάδας, έδωσαν τη θέση τους σε ένα πιο λάτιν στυλ παιχνιδιού, με ταχύτητα στις μεταβιβάσεις, αέναη κίνηση και εναλλαγή θέσεων, με συνέπεια οι ταλαντούχοι Μεσούτ Οζίλ και Τόμας Μίλερ, ο αναγεννημένος Μίροσλαβ Κλόζε (που κυνηγά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην ιστορία των Μουντιάλ) το "πολυεργαλείο" Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ και οι υπόλοιποι Γερμανοί ποδοσφαιριστές να αναπληρώνουν με το παραπάνω το κενό των (πολλών) τραυματιών συμπαικτών τους που βγήκαν τελευταία στιγμή από την αποστολή.
Η Αργεντινή, από την πλευρά της, στάθηκε και αυτή στη γωνιά του διαιτητικά ευνοημένου στη δική της αναμέτρηση στη φάση των 16, αλλά ούτε η δική της πρόκριση θεωρήθηκε αποτέλεσμα "φαλτσοσφυρίγματος". Ούτε στο ελάχιστο, αφού η διαφορά επιπέδου με το Μεξικό απέφερε ακόμα δύο γκολ μετά από το επίμαχο του Κάρλος Τέβες. Διατηρώντας τη συνταγή της επιτυχίας από τις τρεις νίκες στη φάση των ομίλων (η μπάλα έξω από την περιοχή του αντιπάλου μέχρι να βρεθεί ο κενός χώρος λόγω του πολυπρόσωπου μαρκαρίσματος του Λιονέλ Μέσι), η "αλμπιτσελέστε" έχει εξελιχθεί σε μέγα φαβορί για το ένα από τα δύο "εισιτήρια" του τελικού. Ο δρόμος μέχρι το Γιοχάνεσμπουργκ δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, ωστόσο η δίψα για εκδίκηση για το 1990 και το 2006 από τον Μαραντόνα και τα... παιδιά του είναι ικανή να την οδηγήσει μέχρι την πρωτεύουσα της Νότιας Αφρικής.
1986: Αργεντινή-Δυτική Γερμανία 3-2
1990: Δυτική Γερμανία-Αργεντινή 1-0
2006: Γερμανία-Αργεντινή 4-2 πέν. (1-1 παρ., 1-1 κ.α.)
03/07 21:30 Παραγουάη-Ισπανία
Η αποικιοκρατική σχέση των δύο χωρών επηρεάζει την αναμέτρησή τους για την προημιτελική φάση του Μουντιάλ μόνο όσον αφορά την κοινή γλώσσα που θα προδίδει κάθε "μυστικό" στη διάρκεια του αγώνα. Ιδιαίτερη ποδοσφαιρική παράδοση μεταξύ των δύο χωρών δεν έχει καταγραφεί και παρότι έχουν συναντηθεί δύο φορές στο πρόσφατο παρελθόν σε Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν υπάρχει κάτι αξιομνημόνευτο από αυτές τις αναμετρήσεις.
Το 1998 ήταν η πρώτη φορά, με τις δύο χώρες να κοντράρονται στο "Ζοφρουά Γκισάρ" του Σεντ Ετιέν και να "κολλούν" στο 0-0. Το αποτέλεσμα αυτό αποδείχθηκε καταστροφικό για τους Ισπανούς, αφού παρότι ξέσπασαν κόντρα στη Βουλγαρία με 6-1 στην τελευταία αγωνιστική, δεν κατάφεραν να φτάσουν τους Νοτιοαμερικανούς που με νίκη επί της αδιάφορης πρωτοπόρου Νιγηρίας, πέρασαν στην επόμενη φάση με ένα βαθμό περισσότερο από τη νυν αντίπαλό τους. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην ίδια φάση, η ομάδα του Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο πήρε ένα είδος εκδίκησης, επικρατώντας 3-1, αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ με αυτογκόλ του Κάρλες Πουγιόλ. Δύο τέρματα του Φερνάντο Μοριέντες κι ένα πέναλτι του Φερνάντο Ιέρο στο δεύτερο μέρος διαμόρφωσαν το τελικό σκορ, με τις δύο χώρες να προκρίνονται εν τέλει στη φάση των 16. Η αναμέτρηση που περισσεύει από τις τρεις όλες κι όλες της προϊστορίας είναι το φιλικό του 2002 στο Λογρονιές, που έληξε δίχως σκορ.
Ως εκ τούτου, το παρόν είναι αυτό που μετρά στο εν λόγω ζευγάρι και σαν την αναμέτρηση των προημιτελικών δεν υπάρχει αντίστοιχη πρόκληση, ειδικά για το ποδοσφαιρικό παρελθόν της Παραγουάης. Το συγκρότημα του Χεράρδο Μαρτίνο βρίσκεται για πρώτη φορά στην ιστορία του σε τόσο προχωρημένο στάδιο του Μουντιάλ και θα επιδιώξει να παρουσιαστεί αντάξιο των υψηλών προσδοκιών του κόσμου και των απαιτήσεων του θεσμού. Η κληρωτίδα υπήρξε ευνοϊκή μέχρι στιγμής για την "αλμπιρόχα", αφού δεν βρήκε απέναντί της κάποια άτρωτη αντίπαλο (σαφώς και η Ιταλία μόνο τέτοια δεν ήταν), με συνέπεια το δικό της τουρνουά να αρχίζει τώρα. Απέναντι στην Ιαπωνία στον πρώτο νοκ άουτ γύρο δυσκολεύτηκε αγωνιστικά, αλλά ψυχολογικά της βγήκε σε καλό αφού ξεπέρασε για πρώτη φορά σε διεθνή διοργάνωση το εμπόδιο της παράτασης και των πέναλτι με επιτυχία. Απέναντι στην Ισπανία θα χρειαστεί μεγαλύτερη αφοσίωση στη νίκη και προσοχή στην άμυνα, αν και το τελευταίο δεν εκλίπει από το μενού του Αργεντινού τεχνικού, που είδε τους παίκτες του να δέχονται μόλις ένα γκολ σε τέσσερα ματς, στην πρεμιέρα από την Ιταλία.
Η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2008 αποτελεί μία τελείως διαφορετική περίπτωση. Ταξίδεψε ως φαβορί στη Νότια Αφρική, ο τίτλος αυτός κλονίστηκε αρκετά στη διάρκεια των τεσσάρων αγώνων που έχει δώσει μέχρι στιγμής, αλλά βρίσκεται στα προημιτελικά έχοντας αποκλείσει στη φάση των 16 μία ομάδα πραγματικά ακατάβλητη. Εάν οι "φούριας ρόχας" είχαν σπάσει κάθε ρεκόρ σερί νικών τα τελευταία τρία χρόνια, οι Πορτογάλοι ήταν η ομάδα που ουδείς μπορούσε να νικήσει ή καλά καλά να της βάλει γκολ εδώ και 22 μήνες. Από τη στιγμή που η με συνταγή Μπαρτσελόνα ισπανική ομάδα τα κατάφερε και εφόσον η τριπλέτα Τσάβι-Αντρές Ινιέστα-Νταβίντ Βίγια δείχνουν σαν έτοιμοι από καιρό να συνεργαστούν στον καταλανικό σύλλογο, οι βλέψεις του Βιθέντε ντελ Μπόσκε διατηρούνται άφοβα στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου. Η Παραγουάη δεν αποτελεί φόβητρο, δεν ξεφεύγει από τα μέτρα της Χιλής που με επιτυχία οι Ισπανοί αντιμετώπισαν στη φάση των ομίλων και ως εκ τούτου είναι έτοιμοι να αποκλείσουν ακόμα έναν λάτιν αντίπαλο.
1998: Ισπανία-Παραγουάη 0-0
2002: Ισπανία-Παραγουάη 3-1
Δύο τελικούς, έναν ημιτελικό και πολλές ιστορίες κρύβουν τα 4 ζευγάρια της προημιτελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
(VIDEOS)
Πηγή:contra.gr


Περισσότερα... »